کاک ئارێسی هیژا، پێش هەموو شتێ سپاست ئەکەم کە تۆ وەکوو خەباتکارێکی جیلی نوێ و بە هەستی بەرپرسیاری و دڵسۆزی دەرحەق بە مێژووی کۆمەڵە، چەندین جار داوات لە من کردوە لە بارەی ئەو فایلە دەنگیەی عەبدۆڵا موهتەدی لە بارەی “حدکا”وە، وا لە فرەیەک لە کۆڕ و کۆبوونەوەکانا، وەک بەڵگەیێک دژ بە کۆمەڵە بە کاریان هێناوە و پرسیاری بۆ زۆرکەس دورست کردوە، روونکردنەوەیەک روو بە خەڵک پێشکەش بکەم…..درێژە
زۆر بەڕێز کاک “مەعرووفی کەعبی”، ماوەیەک لەمەوبەر ژمارەیەک پرسیاری بۆ من(و کەسانی دیکەش)ناردبوو و له نامەکەیدا وتبووی “دەمهەوێ توێژینەوەیەک بکەم له سەر ریشەکانی فیکریی/ئایدۆلۆژیکی کۆمەڵه. ئەم کاره قەرار وایه له کتێبێک لەسەر ئەندیشەی سیاسی له ئێران به زمانی ئینگلیزی دواتر چاپ بێت”. دوای ئەوە که وەڵامی پرسیارەکانم بۆ کاک مەعرووف نارد و ئیجازەی بڵاوکردنەوەی له لایەن خۆیشمەوە لێ وەرگرت، ئەوە لینکی بابەتەکه بۆ ئێوە خوێنەرانی بەڕێز لێره دادەنێم(هەروەک دەزانن دانانی راستەوخۆی نووسراوه لەسەر فەیسبووک، تەواو “خط تأکید”ەکان لەناو ئەبات). بابەتەکه چوارده لاپەڕەیه؛ بەڵام چوونکوو پرسیار دوای پرسیار ئەچێتە بەرەوه، هیوادارم زۆر ماندووتان نەکا
ئێمە کۆمەڵێک لە خەباتکارانی رێزەکانی کۆمەڵە کە لە ماوەی دەیان ساڵ خەبەت لە دژی دوو رژیمی سەرەڕۆ و کۆنەپەرەستی پاشایەتی و ئیسلامی و بۆ پارێزگاری لە قازانج و بەرژەوەندیەکانی کۆمەڵانی کرێکار و زەحمەتکێش، لە شکڵ و شێوە و لە مەیدانە جۆرواوجۆرەکانی خەبات و بزوتنەوە شۆڕشگێرانە و کۆمەڵایەتیەکاندا بەشداریمانکردوەو توانیومانە شاهیدی کاردانەوە و ئاکامی ئیدە و سیاسەتە جۆراوجۆرەکانی خۆمان و کەسانی تر لە ئاستی کوردستان، ئێران و جیهاندا بین. گەیشتوینەتە ئەم باوەرە کە گرتنەپێشی ڕێبازێکی سەرکەوتوانە بەرەو ئازادی و سوسیالیسم، پێویستی بە پێداچونەوەیەکی رخنەگرانە و بنەڕەتی لە ڕابوردووی چەپ بە گشتی و کۆمەڵە بەتایبەتی هەیە…درێژە
ما جمعي از مبارزان صفوف کومه¬له-که طي دهها سال مبارزه عليه رژيمهاي استبدادي و ارتجاعي سلطنتي و اسلامي و در دفاع از منافع کارگران و زحمتکشان، در اشکال وعرصه¬هاي متنوع حركات و جنبش¬هاي انقلابي وتوده¬اي شرکت کرده و توانستهايم تأثيرات و نتايج ايده¬ها وسياست¬هاي گوناگون خود و ديگران در سطح کُردستان، ايران و جهان را شاهد باشيم، به اين باور رسيده¬ايم که براي در پيش¬گرفتن راهي موفقيت¬آميز بسوي آزادي و سوسياليسم، يک بازبيني نقادانه و بنيادين از گذشتة چپ بطور کُلی و کومهله بطور اخص لازم است….ادامه
نشر نقطه منتشر کرد:
گلزار شقایق ها
ناگفته های زنانِ مبارز کردستانِ ایران
گردآورنده و نویسنده: گلرخ قبادی
ویراستار: ناصر مهاجر
نگاره ی روی جلد: خاور
چاپ اول: تابستان ۱۳۹۹
جهت اطلاع بیشتر لطفاً اینجا کلیک کنید
درگذشت زودهنگام و تاسفبار مبارز راه آزادی و سوسياليسم، امير حسنپور, تقريباً مصادف بود با سی و هشتمين سالگرد اتفاقات و حرکات دوران پرتلاطم تابستان سال ٥٨ در مريوان و از آن جمله راهپيمائی اعتراضی سنندج ـ مريوان. اين همزمانی به سهم خود سبب شد که گفتههائی از کاک امير که پيرامون اين حرکت در رسانههای گوناگون مطرح ساخته بود دوباره اينجا و آنجا رسانهای شود و اينجانب نيز تا حدودي تصادفي, آن مطالبی از ايشان در اين رابطه را که قبلاً نديده بودم مطالعه کنم. آنچه مرا وادار به نوشتن سطور زير ميکند وجود برخي نارسائيها و اشتباهات در اطلاعات ارائهشده از سوي ايشان و خواهناخواه القاي بعضي برداشتهاي نامتناسب با واقعياتي است که …….ادامه
گرامیان! همان طور که میدانید سالهاست صحبت از ضرورت اتحاد چپهای سوسیالیست در جریان است و در ارتباط با شرایط ، گفتگوها گاه تند و گاه کند میشوند و در این اواخر که حرکات توده ای در ایران گسترش یافتند، این ضرورت بیشتر احساس شد و انتقادات و تحلیلها در این باره جدی تر و پرحرارت تر شدند. عده¬ای تصور میکنند که علت این تفرقه ها جاه طلبی، خودخواهی،تک روی و ارزش ندادن به اتحاد، کم¬تحملی و ازاین قبیل است و درنتیجه با مقداری نرمش و گذشت مساله قابل حل خواهد بود. عده ای دیگر نیز اصل مشکلات را در اختلافات سیاسی میبینند که میتوان انها را در چپ و راست خلاصه کرد و بدیهیست دو موضع متضاد را نمیتوان با هم سازش داد. عده ای نیز میگویند گیریم چپها در خارج کشور متحد شوند، چه سودی برای حرکات در داخل کشور خواهد داشت…
برای دریافت فایل PDF کلیک کنید
هەڵوێستی هاورەێ سدێقی قادری (یەمێنان) سەبارەت بە قسەو باسی کاک ئێبراهیمی عەلیزادە لە شاری لاهەی هولەند.